Pages

Subscribe:

Labels

နည္းပညာ ျပပြဲ

ကၽြႏု္ပ္သည္ကား နည္းပညာ ရပ္ဝန္းထဲ ေနထိုင္သည့္ ေခတ္မွီ အိုင္တီလူသား တစ္ဦး ျဖစ္ေလရာ နည္းပညာ ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ အကၽြမ္းတဝင္ ဆက္ဆံသမႈ ျပဳသည့္ နည္းတူ ၄င္းပစၥည္းမ်ား ခင္းက်င္း ျပသ ေရာင္းခ်ေလ့ ႐ွိေသာ အိုင္စီတီ ျပပြဲမ်ားသို႔ သြားေရာက္ ေငးေမာ၍ ေလ့လာျခင္း အမႈကို ျပဳရန္လည္း လြန္စြာမွ ဝါသနာ အထံု ႐ွိသူ ျဖစ္ေပသည္။ ယခုလည္း တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူး ေသးေသာ ICT Show သို႔ သြားေရာက္ ေလ့လာ စပ္စု၍ အဆင္သင့္လွ်င္ Notebook ေလး တစ္လံုးေလာက္ ဝယ္ယူနုိင္ရန္ အလို႔ငွာ ျပပြဲ က်င္းပရာ တပ္မေတာ္ ခန္းမ အတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္ရန္ ႀကံစည္ျခင္း အမႈကို ျပဳေလ၏။
ျပပြဲခန္းမထဲ မေရာက္ခင္ အျပင္ စႀကၤန္ ပတ္ပတ္လည္တြင္ ေကာ္ဖီဆုိင္၊ ဒံေပါက္ဆိုင္၊ အေအးဆိုင္ စသည့္ စားေသာက္ ဖြယ္ရာမ်ား ေရာင္းခ်ေသာ ဆိုင္မ်ားစြာကို ေတြ႕ရေလရာ “ေအာ္ .. ဘယ္လို စိတ္ကူးဥာဏ္ ကြန္႔ျမဴး၍ လာဖြင့္ ထားၾက ပါလိမ့္ … ICT ျပပြဲပါ ဆိုေန … အထဲက ပစၥည္းေတြ၊ ဆိုင္ခန္းေတြ အမ်ားႀကီးကို လိုက္ၾကည့္ ရတာနဲ႔ ဘယ္သူက ဒီဆိုင္ေတြ လာထိုင္ဖို႔ အေတြးရ မွာလဲ” ဟု ေတြးမိလိုက္ ေသး၏။ ထားပါေလ .. ဒါက ကိုယ့္အလုပ္မွ မဟုတ္တာရယ္။ ျပခန္း အေပါက္ဝ ေရာက္၍ အထဲသို႔ ေသခ်ာေစ့ငု ၾကည့္႐ႈေလေသာ္ နာမည္ေက်ာ္ ဇာတ္မင္းသား လာေရာက္ ကျပေသာ ႐ြာဘုရားပြဲ အလား စည္ကား၍ တိုးမေပါက္ ေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားေသာ လူအုပ္ႀကီးကို အရင္ဆံုး ေတြ႕႐ွိရ ေလ၏။
ျပခန္း အတြင္းသို႔ ေျခခ် မိသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္မပါ ႏိုင္သည့္ အျဖစ္ကို ဦးစြာ ပထမ နဖူးေတြ႕ ဒူးေတြ႕ ႀကံဳေလ၏။ ကိုယ္က ဘယ္ဖက္သို႔ သြားခ်င္လွ ေသာ္လည္း မ်ားစြာေသာ လူအုပ္ႀကီးက တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ျဖင့္ လက္ယာရစ္ ပတ္ေနသည္ ျဖစ္၍ ကၽြႏု္ပ္လည္း ယက္ကန္ ယက္ကန္ျဖင့္ပင္ လူစီးေၾကာင္း ႀကီးထဲ ေမ်ာပါ၍ သြားေလ၏။ ICT Show ၏ ပထမဆံုး အေတြ႕အႀကံဳ အျဖစ္ အိုင္စီတီ နည္းပညာ ျပပြဲ ဆိုသည္မွာ နည္းပညာ ပစၥည္းမ်ား၊ ျပခန္းမ်ားကို ၾကည့္ဖို႔ စိတ္မကူး ရေသးခင္ ႀကီးစြာေသာ လူအုပ္ႀကီးထဲ လူတစ္ကိုယ္စာ လိမ္ဖယ္ လိမ္ဖယ္ ေလွ်ာက္၍ ကိုယ့္ေျခေထာက္ ႏွစ္ဖက္ အခ်င္းခ်င္းပင္ တက္မနင္း မိေလေအာင္ တသတ္မတ္တည္း ေခါင္းေအာက္ငံု႔၍ သတိထား ေလွ်ာက္ရေသာ ဒီဇင္ဘာ အားကစားလ လူစုလူေဝး လမ္းေလွ်ာက္ပြဲႀကီး သဖြယ္ ျဖစ္ေပသည္ဟု မွတ္သားရ ေလ၏။
ဘာပစၥည္းမွ ေလ့လာရန္ မႀကံစည္ပည့္ ေလေသာ္ လူအုပ္ထဲ ေလွ်ာက္သည္မွာ က်င့္သားရ သြားၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ေနာက္တစ္ပတ္ ေသခ်ာ ျပန္ပတ္ၿပီး ေလ့လာလွ်င္ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် ေပေတာ့မည္ဟု စိတ္ကူးလ်က္ လက္ယာရစ္ ဆက္လက္ ေလွ်ာက္မိေလသည္။ ပထမ တစ္ပတ္ တုန္းကေတာ့ ေခါင္းငံု႔၍ ေလွ်ာက္ေနသျဖင့္ ဘာမွ မသိေသာ္လည္း ယခု ေခါင္းေမာ့ ရင္ေကာ့၍ ေလွ်ာက္မည္ ႀကံသည္တြင္ ေျခေထာက္ပင္ တစ္လွမ္း မလွမ္းရေသး လက္ထဲ စာ႐ြက္ကေလး တစ္႐ြက္ကို တစ္စံုတစ္ေယာက္က လာထိုး

ေဟာဒီကဗ်ာထဲမွာ ေသနတ္ႀကီးယူၿပီး ပစ္ခ်လိုက္


ေဟာဒီကဗ်ာထဲမွာ ေသနတ္ႀကီးယူၿပီး ပစ္ခ်လိုက္

နံရံမွာခ်ိတ္ထားတဲ့ ခ်က္ေကာ့ဗ္ရဲ႕ ေသနတ္ကိုယူၿပီး
ေဟာဒီကဗ်ာ/ ဇာတ္လမ္းရဲ႕ တစ္ေနရာထဲ ပစ္ခ်လိုက္တယ္
ျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့ လြမ္းစရာကိစၥေတြဟာ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေတြထဲ က်န္ခဲ့ၿပီ
ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ပဲ ပစ္ထည့္လိုက္တယ္ ကၽြန္ေတာ္ ပစ္ခ်လိုက္မွရမွာ
အစစ္အမွန္ အာ့သ္ေတြထည့္ေရးေနတာ
စိတ္ထဲ ၿဖိဳးၿဖိဳးေျဖာက္ေျဖာက္ေပၚလာသမွ် ဘာသာေဗဒ ေရးထားတာ
ကမၻာေပၚမွာ လူသားသန္းေပါင္းမ်ားစြာ အ အာ အာ့ အား ဘုရားတ တရားကိုတ ဂြ ဂြ ဂြ ဂြ
ခ်က္ေကာ့ဗ္ရဲ႕ ေသနတ္ႀကီးယူၿပီး ဇာတ္လမ္းရဲ႕ တစ္ေနရာထဲ ပစ္ခ်င္သလိုပစ္ခ်လိုက္
သီအိုရီအရ ခ်ိတ္ေပးထားတဲ့ ေသနတ္ဟာ ပစ္ဖို႔ပဲ အဲဒီေသနတ္ကိုင္ၿပီး လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ဖို႔ပဲ
အဓိကအေရးႀကီးတာက ဖန္တရာမေတတဲ့ Text ေတြျဖစ္ဖို႔ပဲ ဒါက ကဗ်ာပဲ
အဲဒီ အ အာ အာ့ အား အဓိပၸါယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိဘူးဆိုတာပဲ
အဲဒီ ေသနတ္ႀကီးနဲ႔ အခုဖတ္ေနတဲ့သူေတြရဲ႕ ရင္ဘတ္တည့္တည့္ကို ပစ္ခ်လိုက္
သူတို႔ေသသြားလိမ့္မယ္ အခုေရးေနပါတယ္ဆိုတဲ့ ေအဖိုးစကၠဴစာ႐ြက္ထဲက ကြန္ပ်ဴတာစာစီထားတဲ့
ျမန္မာေခတ္ၿပိဳင္ကဗ်ာအသစ္ဟာ ဘုရားသခင္ကိုေတာင္ ျပန္ၿပီးသတ္ပစ္လို႔/ ဖန္တီးလို႔ရတဲ့ လက္နက္ပဲ
ကဗ်ာေလာကဆိုတာ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္မဟုတ္ဘူး၊ ေဇယ်ာလင္းမဟုတ္ဘူး၊ ကဗ်ာေလာကဆိုတာ
ေသနတ္ႀကီးတကားကားပဲ ဟိုခ်ိန္ဒီခ်ိန္ပဲ
ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ လြမ္းစရာ သြားလာစားေသာက္မႈေတြဟာ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေတြထဲ က်န္ရစ္ခဲ့ၿပီ
ဟိုလူေတြ ဒီလူေတြ သီအိုရီအေဟာင္းႀကီးကို သီအိုရီအပ်က္ႀကီးျဖစ္ေအာင္ လုပ္လို႔ရတာေတြ
မေက်နပ္ရင္ ဒီကဗ်ာကို ပစ္ခ်လိုက္ပါ နံရံမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ (ထပ္ခါထပ္ခါ သံုးစြဲထားတဲ့) ေသနတ္ႀကီးနဲ႔
ပစ္ထည့္လိုက္ပါ အာ့သ္ေတြ တပံုတေခါင္းႀကီးပါေနတဲ့ အခုကဗ်ာလိုလို စကားေျပလိုလို စာပိုဒ္ႀကီးကို
ေဟာ … အခုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ နံရံမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ ေသနတ္ႀကီးကို ခ်က္ေကာ့ဗ္ေျပာခဲ့သလို
မေတြ႕ေတာ့ဘူး ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ေဟာဒီကဗ်ာႀကီးတစ္ပုဒ္လံုးရဲ႕ တစ္ေနရာရာထဲ (ေခ်ာင္ႀကိဳေခ်ာင္ၾကားပဲျဖစ္ျဖစ္)
နံရံမွာ မ႐ွိေတာ့ဘူးလို႔ ခုနကေျပာခဲ့တဲ့ ေသနတ္ႀကီးကို မရရေအာင္ရွာၿပီး
ကၽြန္ေတာ့္ကိုေရာ၊ ခင္ဗ်ားကိုယ္ခင္ဗ်ားေရာ၊ ဝန္ႀကီးပေဒသရာဇာေရာ၊ နတ္ရွင္ေနာင္ေရာ၊
႐ွင္မဟာရဌသာရေရာ (မဲဇာေတာင္ေျခေတြ၊ ႏွမလက္ေလွ်ာ့ေနေလေတာ့ေတြထဲအထိ လိမ့္က်သြားေအာင္)
အားလံုးကို ထိထိမိမိ ပစ္ခ်လိုက္ ။                 
(ဒါနဲ႔ စကားမစပ္ … ေဟာဒီကဗ်ာဟာ စာလံုးေပါင္းသတ္ပံု တစ္လံုးမက်န္မွန္မွန္ကန္ကန္ျဖစ္သလို လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေတြထဲ က်န္ခဲ့တဲ့ လြမ္းစရာကိစၥေတြဆိုတာ ေျပာသြားတာနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္တဲ့ အပိုသက္သက္အေရးအသားေတြ)


သူရႆဝါ
ႏိုဝင္ဘာလ ၁၂ ရက္ ၊ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္

အိမ္ေျပာင္းၿပီ !


အိမ္ေျပာင္းၿပီ !

အခုအခ်ိန္ကစၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ဘေလာ့ဂ္ကို www.thurathawah.net မွာ ေျပာင္းၿပီး စာေရးသားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ပံုမွန္လာေရာက္ဖတ္႐ႈၾကသူမ်ားအေနနဲ႔ အဲဒီေနရာမွာ လာေရာက္ဖတ္႐ႈေပးၾကဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။


ေလးစားစြာ
သူရႆဝါ
ရသစာေပအႏုပညာဘေလာ့ဂ္